Ναταλί Χατζηαντωνίου (Πολιτιστικό Ρεπορτάζ)

Ναταλί Χατζηαντωνίου

Διδάσκει: Πολιτιστικό Ρεπορτάζ

Η Ναταλί Χατζηαντωνίου γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής στην Αθήνα, στράφηκε στη δημοσιογραφία κάνοντας καταρχάς Διεθνές Ρεπορτάζ στη «Μεσημβρινή» και στη «Νέα Μεσημβρινή». Επόμενος σταθμός η «Ελευθεροτυπία» όπου εργάστηκε στο Πολιτιστικό Ρεπορτάζ επί 17 χρόνια. Παράλληλα μ΄αυτά είχε και έχει συνεργασίες με διάφορα περιοδικά, πολιτιστικά ένθετα και ειδησεογραφικές ιστοσελίδες ( Διφωνο, Ποντίκι-Αρτ, Μετρονόμος, Lifo, E-tetradio, Spirto κ.ά), καθώς και με κάποιους φορείς στην παρουσίαση εκδηλώσεων (Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», Βιβλιοπωλείο «Ιανός») Τα δύο τελευταία χρόνια συνεργάζεται με το διαδικτυακό ραδιόφωνο Toradiofono.gr, κάνοντας μία εβδομαδιαία μουσική εκπομπή. Παράλληλα εργάζεται στο γραφείο Τύπου της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Μιλάει γαλλικά και αγγλικά.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Κατά τη 17ετή θητεία μου στο πολιτιστικό ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας» απέκτησα πλήρη εποπτεία του ρεπορτάζ και όλων των «υπο-ενοτήτων» που περιλαμβάνει. Η ειδίκευση στο μουσικό ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας» (όπου διατηρούσα και σαββατιάτικη στήλη) ήταν «τύποις»: Αυτονόητη αρχή του τμήματος ήταν κάθε συντάκτης να μπορεί να χειρίζεται (και κατά καιρούς να το κάνει) όλα τα θέματα που άπτονταν του Υπουργείου Πολιτισμού, των πολιτιστικών φορέων, των καλλιτεχνικών δράσεων, της ψυχαγωγίας, του διεθνούς πολιτιστικού ρεπορτάζ κλπ. Και βέβαια να μπορεί να δρά ακαριαία για τον εντοπισμό της είδησης, τη συγκέντρωση δηλώσεων, την πραγματοποίηση μίας συνέντευξης από Έλληνες ή ξένους καλλιτέχνες κλπ.

Η δημοσιογραφία ήταν ανέκαθεν το πάθος μου-και δη στη γραπτή της εκδοχή. Ουσιαστικά ονειρευόμουν τη δουλειά στον Τύπο από την εποχή της σχολικής εφημερίδας που βγάζαμε στο Λύκειο και των συνεργασιών που έστελνα τότε στη στήλη για νέους του πάλαι ποτέ «Ταχυδρόμου». Θεωρώ, άλλωστε, ότι δεν πρόκειται ακριβώς για «επάγγελμα», αλλά περισσότερο για πεδίο αφοσίωσης και για απασχόληση που απευθύνεται σε κάπως «ιδιόρυθμούς» χαρακτήρες, με ιδιαίτερα αντανακλαστικά, ένα ποσοστό «αντισυμβατικότητας», αποφασιστικότητας και δημιουργικότητας, κάποιες φορές στα όρια της «πεζογραφίας»-ειδικά εάν μιλάμε για τον γραπτό λόγο. Το γεγονός ότι μπόρεσα και μπορώ να ασκώ τη δημοσιογραφία στη γραπτή της εκδοχή, αλλά και στο ραδιόφωνο, έχοντας περάσει από δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα ρεπορτάζ, όπως είναι ο τομέας των Διεθνών και του Πολιτιστικού, το θεωρούσα πάντοτε ένα ιδιαίτερο προνόμιο.